อะไรที่คุณต้องการและอะไรที่คุณอยากรู้
ผมจะเข้าใจและยอมรับกับมันเอง
ทำตามที่ต้องการเถอะนะ
ผมจะรับมือกับมันเอง
ทุกอย่างที่เป็นคุณ
ผมรับมันได้ทุกอย่าง
ที่พักใจของคุณอยู่...
ตรงนี้นะ
ท่านรองประธานคะ
คุณบอกว่าคุณจะเล่าให้ฉันฟังทุกอย่างที่ฉันอยากรู้
ฉันอยากถามอะไรหน่อยค่ะ
ถามมาเลย ผมตอบ คำถามของคุณได้หมดแหละนะ
ทำไมคุณถึงผลักฉันออกมา ตอนที่เรากำลังจะจูบกันคะ
คุณบอกเองนะว่าตอบได้ทุกคำถาม บอกให้ฟังหน่อยสิคะ
คุณมักไม่ทำอะไรแบบไร้เหตุผล แต่ฉันก็คิดไม่ออกว่าทำไมกัน
ไม่ว่าฉันจะพยายามคิดเท่าไรแล้วก็ตาม
คือมัน...
บางครั้งผมเห็นผีเวลาที่ผมหลับตาลง
อะไรนะคะ
ตั้งแต่เมื่อไรกันคะ
มันเกี่ยวกับฝันร้ายที่คุณฝันถึงรึเปล่าคะ
ทำไมกัน คุณจะหาหมอผีมาให้ผมเหรอไง
- ไม่ขำนะคะ - ผีอยู่ข้างหลัง!
อ้าว ไม่ใช่ผีนี่
นี่คุณแกล้งฉันเหรอคะเนี่ย
และที่บอกว่าเห็นผีก็ไม่จริงด้วยใช่ไหมคะ
เกินไปแล้วนะเนี่ย
ดูสิ...
คิม มีโซ รอด้วยสิ
- นี่ทำงานแม้แต่ตอนที่ดื่มสังสรรค์ด้วยเหรอเนี่ย - ครับ
ผมคิดว่างานเข้ากันได้ดีที่สุดกับแอลกอฮอล์เลย มันจะไม่ทำให้เมาค้างน่ะครับ
เลขายาง คุณไม่ดื่มด้วยกันเหรอ
ครับ ผมต้องคอยเตรียมพร้อมไว้ เผื่อมีอะไรฉุกเฉินน่ะครับ
คุณนี่เหมือนเลขาคิมเลยนะ ถ้างั้นคุณคงมีแฟนไม่ได้เลยสินะ
คุณชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอคะ
ผมชอบผู้หญิงแบบน่ารักๆ ครับ
มาถึงกันสักทีแล้วนะครับ
คุณตัวเปียกฝนไปหมดเลย
คุณคงลำบากน่าดูเลยนะครับ
ไม่เป็นไรหรอกนะ มันคุ้มค่าดี
คุ้มค่ายังไงคะ
ก็ตอนที่เราหาที่หลบฝนกัน
เรามีโอกาสได้ พูดคุยกันถึงเรื่องต่างๆ ในบริษัท
ฟังดูไม่น่าจะใช่นะคะ มันดูแปลกๆ ไปนะ
พวกคุณสองคนอยู่ทีมเดียวกันตอนที่แข่งหาริบบิ้น
แล้วก็มามื้อค่ำช้ามาก
พวกคุณ...
แอบไปกินเนื้อกันมาสองคนใช่ไหมคะ
เราได้กินกันแต่หมู
คุณกินเนื้อหมูเน่าไปรึไงกัน เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว
ท่านรองประธานครับ คุณคงจะหิวแน่ๆ เลย เดี๋ยวผมไปย่างเนื้อให้นะครับ
ได้ๆ ขอบคุณนะ
- ทางนี้เลยครับ - เชิญค่ะ เชิญนั่งเลย
เนื้อไปไหนแล้ว เอาไปไว้ที่ไหนกัน
ฉันเอาไปย่างหมดแล้วค่ะ
ทั้งหมดเลยเหรอ ผมบอกให้เก็บบางส่วนไว้ ให้ท่านรองประธานด้วยไง
ก็คุณบอกว่า "เก็บไว้ส่วนหนึ่งแล้วกันนะ" ฉันก็นึกว่าคุณจะเป็นคนแยกออกมาเอง
คุณน่าจะพูดให้เข้าใจกว่านี้ว่า "คุณก็เป็นคนแยกออกมาแล้วกันนะ"
ว้าว นี่เรามีนักภาษาศาสตร์ที่นี่ด้วยเหรอ
ขอโทษทีครับ
เราไม่มีอาหารเหลือแล้วครับ
ผมเคยอยู่หน่วยคอมมานโดมาก่อน
เดี๋ยวผมจะกระโดดลงแม่น้ำและจับปลาดุกให้ครับ แล้วเอามาทำน้ำแกงให้เอง
ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจะไปซื้อเนื้อหมูมาให้เอง
คุณดื่มเหล้าไปนี่ แล้วต้องขับไปตั้งครึ่งชั่วโมง
ไปกลับก็เป็นชั่วโมงเลยนะ...
งั้นเรากินนั่นกันก็ได้ค่ะ
คุณพอกินได้ไหมคะ คุณชอบรามย็อนนี่
คุณกินรามย็อนเป็นด้วยเหรอคะ
อ๋อ ผมเคยลองกินดูและก็รู้สึกว่า มันอร่อยเลยล่ะ งั้นเรากินรามย็อนกันก็ได้นะ
ได้ค่ะ
ถ้างั้นเดี๋ยวผมจะไปต้มน้ำให้นะครับ
คุณเพิ่งเคยมาค่ายเวิร์กชอปเป็นครั้งแรก
น่าเสียดายนะคะ ที่คุณเลยไม่ได้กินเนื้อย่างบนเตาถ่าน
ผมว่าคุณเสียดายเองมากกว่ามั้ง
เสียดายอยู่แล้วแหละค่ะ ถ้าได้กินเนื้อย่างข้างนอกแบบนี้ มันดีมากเลยนะ
กินได้แล้วค่ะ
ร้อนจังเลย
นี่ค่ะ
ลองกินแบบนี้ดูนะ
มันคืออะไรเหรอ
เป็นเทคนิคเวลากินน่ะค่ะ ให้เอาเส้นใส่ไว้ข้างในแล้วมันก็จะไม่ร้อนมากค่ะ
อ๋อ ทำอย่างนี้ค่ะ
ตักขึ้นมาเลย ตักมาเลย
ตักขึ้นมา
ไม่ร้อนแล้วใช่ไหมคะ
เป็นไอเดียที่ดีเลยนะ
ตักขึ้นมา
- ใส่กิมจิด้วย - คะ
ผมชอบมากกว่าเวลาที่คุณใส่ให้ผม
นี่ค่ะ
อร่อยจังเลย
หลับแล้วเหรอคะ ดื่มกันอีกสักแก้วสิคะ
ปวดหลังจังเลย
พวกคุณเตรียมตัวเข้านอนกันหมดแล้ว เดี๋ยวฉันจะปิดไฟแล้วกันค่ะ
- ฝันดีนะ - ฝันดีค่ะ
ฝันดีนะ ผมจะอนุญาตให้คุณฝันถึงผมได้แล้วกันนะ
ขอบคุณที่อนุญาตแล้วกันค่ะ
งั้นฉันจะเข้าไปในฝันเธอเลยแล้วกันนะ
โอ้ นั่นรถของท่านรองประธานนี่
สวัสดีค่ะ คุณกำลังจะไปไหนเหรอคะ
ผู้ซื้อที่เป็นแบรนด์ใหม่ ในฝรั่งเศสเพิ่งมาถึงเกาหลีน่ะ
แบรนด์นี้ยังไม่ได้เปิดตัวที่นี่ ผมจะไปนัดพบ เพื่อให้พวกเขามาเปิดตัวที่ตลาดเกาหลีเป็นที่แรก
อะไรนะคะ แล้วทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลยล่ะคะ
ผู้อำนวยการพัก เพิ่งจะโทรด่วนมาหาผมเมื่อวานน่ะ
อ๋อค่ะ คุณน่าจะบอกฉันก่อนนะคะ
ฉันจะไปที่นั่นทันทีที่เตรียมตัวเสร็จค่ะ
- ไม่เป็นไร มันเป็นงานของผม - ว่าไงนะคะ
ส่วนงานของคุณคือ สนุกไปกับการเข้าค่ายเวิร์กชอปจนจบนะ
พักผ่อนแล้วกัน ผมต้องไปแล้ว
ถ้าอยากมาจริงๆ ก็ค่อยมาหาผมที่บ้านแล้วกันนะ
(ท่านรองประธาน - ถ้าอยากมาจริงๆ ก็ค่อยมาหาผมที่บ้านแล้วกันนะ)
มีของขวัญสุดพิเศษรอคุณอยู่ ตื่นเต้นไหม
มีอะไรเหรอคะ
ทำไมคุณดูเขินจังเลย ข้อความอะไรเหรอคะ
มีคนส่งข้อความมาขอคบกับคุณเหรอ
ไม่ใช่หรอกค่ะ ข้อความโฆษณาจากร้านค้าน่ะ
กุ้งจากชิลีกำลังลดราคา ฉันไปซื้อกุ้งก่อนแล้วกันนะ
ทำไมช้าจังเลยนะ
ขอโทษครับ แต่ผมก็ขับตามความเร็วที่กฎกำหนดไว้
โอ้ ครับ คุณขับดีแล้วล่ะครับ
โอเคค่ะ ฉันตื่นเต้นที่จะได้ไปค่ะ
ตอนเช้าน่ะนะ ก็เลย...
ยังไม่มีบริษัทไหนได้เปิดตัวแบรนด์นี้เลย แต่เราทำกันได้
ฉัน อี ยองจุน ทำทุกอย่างให้เป็นไปได้อยู่แล้ว
- ฉันนับถือนายจริงๆ คุณเจ้านาย - ไม่เป็นไร
- พอมีเวลาไหม - มีเวลา...
- เหลือเฟือเลย ทำไมเหรอ - ไปซูเปอร์มาร์เก็ตกัน
- ซูเปอร์มาร์เก็ตเหรอ - กำลังคิดอยู่ว่าจะทำบาร์บีคิวน่ะ
- บาร์บีคิวเหรอ - ใช่
ซื้อทุกอย่างเลยนะ ทั้งหมูและเนื้อ นายก็เลือกหมูแล้วกัน
โทษนะครับ วันนี้เนื้อสันในสดๆ เลยไหมครับ ผมเป็นคนสันโดษ ก็เลยชอบสันในน่ะครับ
ถ้านายลองได้กินไส้กรอกย่างจากเตาถ่านน่ะนะ
นายจะไม่อยากกินไส้กรอกทอดอีกเลย มันต่างกันโดยสิ้นเชิง
เราควรจะซื้อมันฝรั่งกับมันหวานด้วยนะ เวลาที่ย่างพวกมันบนเตาถ่านเนี่ย
พวกมันจะไม่ใช่พืชที่ดูแข็งอีกต่อไป รสชาติจะอร่อยแค่ไหนกันนะ
ไปเถอะ
เรามีเครื่องปรุงและส่วนผสมที่ดีที่สุดแล้ว และนายก็มีฉันที่เป็นเชฟฝีมือดีที่สุด
มันจะต้องออกมาสุดยอดแน่ๆ
โอ้ จริงสิ เราน่าจะซื้อผักมาให้เยอะกว่านี้
ขอบคุณที่มาช่วยฉันนะ เจอกันพรุ่งนี้
นายไม่ได้จะทำบาร์บีคิวกับฉันเหรอ
นี่ นายมันไอ้คนหลอกใช้
ไม่อยากบอกลากันตรงนี้เลย ไปกินคัมจาทังกับโซจูกันไหมล่ะ
ผมก็อยากไปด้วยนะครับ แต่ผมควรจะเอารถไปคืนน่ะครับ ขอตัวนะ
- ลาก่อน - เจอกันนะ
ผมก็ไม่ว่างน่ะครับ
ผมกลับไปอ่านรายงานเพิ่มอีกสักหน้า ดีกว่าจะไปดื่มโซจู งั้นขอตัวก่อนนะครับ
แล้วคุณล่ะ
วันนี้ฉันมีนัดแล้วค่ะ โทษทีนะ เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
ลาก่อนค่ะ
เธอดูแปลกๆ ไปนะ เหมือนกับว่า...
เธอมีเดตยังไงยังงั้นเลย
ไม่มีทางหรอก เธอโสดสนิทซะขนาดนั้น
เธอไม่มีเวลาสำหรับเรื่องพวกนี้หรอก เพราะเธอต้องอยู่แต่กับท่านรองประธาน
ตายจริง ถ้างั้นท่านรองประธานกับเธอก็...
เธอต้องไปทำงานอีก ในวันสุดสัปดาห์ด้วยเหรอ
อาจจะ
นี่แหละอนาคตของคุณนะ จีอา ตอนที่เธอออกไป คุณก็จะต้องทำงานแบบนี้
จริงเหรอคะ
ไปเถอะ เราค่อยคุยกันไปดื่มโซจูกันไปก็ได้
- ลาก่อนค่ะ - ลาก่อนค่ะ
รอฉันด้วยสิ
แต่งตัวไปสบายๆ ก็ได้นี่นะ ไม่ใช่วันพิเศษอะไร
ดูดีไหมเนี่ย
ฉันใส่กางเกงยีนตอนที่ไปสวนสนุกแล้ว
นี่มันเหมือนชุดแต่งงานไปรึเปล่าเนี่ย
ก็ดูดีนะ ไม่เลวเลย
เจ้าวัวคนขยันกับเจ้าจำฉันไว้นะ ฉันดูเป็นไงบ้าง
ตายจริง
โทษทีนะ
หายใจไม่ออกเลยสินะ
เดี๋ยวค่อยกลับมาพับเก็บนะ ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว
ท่านรองประธานคะ
คุณดูสวยจังวันนี้
ขอบคุณค่ะ
แล้วทั้งหมดนี่คืออะไรเหรอคะ
ก็คุณบอกเองว่าถ้าได้กินเนื้อย่างบนเตาถ่าน ในบรรยายกาศข้างนอก มันจะดีมากๆ เลย
- ผมก็เลยเตรียมเอาไว้ให้ไง - ว้าว!
เห็นไหม ของขวัญสุดพิเศษรอคุณอยู่
ค่ะ มันสุดพิเศษมากๆ เลย
คุณกลับด้านได้แล้วนะคะ
โอ้ ไม่ ทำไงดีเนี่ย
ไม่เป็นไรค่ะ ย่างอีกชิ้นหนึ่งก็ได้
- ไม่มีเนื้อเหลือแล้ว - อะไรนะคะ
นี่คุณทำไหม้หมดเลยเหรอคะ
ก็เป็นครั้งแรกของผมนี่
ผมก็มีสิ่งหนึ่งที่ทำไม่ได้ดีเนอะ
คุณคิดว่าไงบ้าง ผมเหมือนคนธรรมดาๆ แล้วใช่ไหม
ค่ะ
ทำยังไงดีล่ะ
ผมไปซื้อเนื้อมาเพิ่มดีไหม ถ้าคุณยังไม่หิวน่ะนะ
- เดี๋ยวผมจะย่างเอง... - อย่าเลยค่ะ
ไม่เป็นไร ขอบคุณนะ
คุณดูโกรธจัง
- ทานให้อร่อยนะครับ - ขอบคุณค่ะ
มันจะอร่อยกว่านี้นะ ถ้าเป็นเนื้อย่าง
ฉันก็ชอบพิซซ่าเหมือนกันค่ะ มากินกันเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
คุณคิม มีโซ มีอะไรติดอยู่ตรงนี้
ตายจริง
ตรงนี้เหรอคะ
- ไม่ใช่ตรงนั้น - ตรงนี้...
ไม่ใช่
มากับฉัน
ฉันไม่อยากไปคนเดียว ไปกับฉันนะ...
ไม่!
คุณจะผลักฉันไปทางไหนคะ ฉันจะได้เตรียมตัวถูก
ทางนี้หรือทางนั้นคะ
เลขาคิม
คือผม...
นายทิ้งฉันไว้แบบนั้นเหรอ อะไรกันเนี่ย...
พวกนายกำลังทำอะไรกันอยู่เหรอ
พอดีฉันคิดว่าเหล้าขวดดี มันจะเข้ากันกับเนื้อย่างมากๆ ก็เลยมาที่นี่
แต่ฉันคงไม่ใช่คนที่จะเข้ากันได้ดีกับที่นี่ตอนนี้
งั้นกลับก่อนนะ ทำอะไรต่อให้เสร็จกันตามสบายเลยนะ
ไม่ค่ะ กำลังจะกลับพอดีเลย ฉันก็จะไปแล้วเหมือนกัน
ขอตัวค่ะ
โทษทีนะ
ฉันทำพลาดครั้งใหญ่เลย
น่าอายชะมัดเลย
ต้องมีอะไรแน่ๆ เลย
เลขาคิม รอผมด้วย
ขอบคุณครับ
ขอโทษเรื่องเมื่อวานด้วยนะครับ
ไม่คิดว่าคุณจะอยู่ที่นั่น ผมไปขัดจังหวะอะไรพวกคุณรึเปล่า
ขัดจังหวะเหรอคะ ไม่มีอะไรทั้งนั้นค่ะ ไม่ต้องพูดอย่างนั้นก็ได้
ฉันไม่รู้หรอกนะคะว่าคุณคิดว่ามันคืออะไร แต่ไม่มีอะไรทั้งนั้นค่ะ
- ไม่มีอะไรเลย - ไม่ออกเหรอ
ผมจะบอกอะไรให้ฟังแล้วกัน ยองจุนเขาเตรียม...
โอเคไหมคะ
โชคดีที่เท้าไม่ได้แพลง เป็นเพราะ อาหารเสริมแคลเซียมอันใหม่รึเปล่านะ
ต่างกันเลยนะ
คุณเคยเห็นรอยแผลเป็นที่ข้อเท้าของเขาไหมคะ
- คุณเห็นแล้วเหรอ - ค่ะ
รู้รึเปล่าคะว่าเขาได้มันมาได้ยังไงกัน
ผมเห็นอยู่ครั้งหนึ่ง แค่นั้นเองครับ
เราเคยเล่นอเมริกันฟุตบอลด้วยกัน ตอนอยู่ที่วิทยาลัย เขามักจะเปลี่ยนชุดคนเดียว
- เจอกันนะ - โอเค
พอผมออกไป เขาก็เปลี่ยนชุดในห้องคนเดียว
ผมเห็นมันตอนที่ประตูกำลังจะปิด
ผมเห็นแผลเป็นทั้งสองข้างบนข้อเท้าของเขา
สองข้างเหรอคะ
ดูเหมือนเขาได้มาจากการที่โดนถูกมัด เมื่อนานมาแล้วนะ
ลางสังหรณ์น่ะครับ เห็นปุ๊บก็พอนึกออกได้น่ะครับ
ถ้ามันเป็นแค่การมัดธรรมดา ก็ไม่น่าจะทำให้เกิดแผลเป็นได้นี่
ผมเคยดูรายการที่เกี่ยวกับการคุ้มครองสัตว์
มีลูกหมาตัวหนึ่งที่ถูกเอามาปล่อยทิ้ง และมีปลอกคอบางๆ ใส่อยู่
มันถูกจูงไปไหนมาไหนแบบนั้นเป็นระยะเวลานาน
คอมันก็บวมออกมา และปลอกคอก็บาดเข้าไปในผิวหนัง...
ไม่ พอเถอะค่ะ
โทษทีครับ
ผมไม่รู้หรอกนะว่าเขาได้แผลเป็นมาได้ยังไง
เขาคงจะไม่พูดความจริง และผมก็ไม่อยากถามเขาด้วย
โอ้ ผมมีอะไรจะบอกน่ะ...
ตอนที่คุณเล่าให้ผมฟังเรื่องการลักพาตัว
ผมก็คิดว่ามันมีอะไรเกี่ยวข้องกันรึเปล่านะ
มันแว็บเข้ามาในใจผม แต่ไม่ใช่เขานี่ เป็นพี่ชายของเขาต่างหากนี่เนอะ
แต่ก็นะ เขาไปได้แผลเป็นพวกนั้นมาจากไหน
แผลเป็นของเขา... ฉันนึกว่าเขามีอยู่แค่ข้างเดียว
ใช่แผลที่เกิดจากการถูกมัด อย่างที่ผู้อำนวยการพักบอกรึเปล่านะ
แต่แผลเป็นแบบนั้นไม่ได้จะมีกันได้ง่ายๆ
สวัสดีค่ะ ท่านรองประธาน
ทำไมมองแบบนั้นล่ะ เป็นเพราะว่าเราไม่ได้จูบกันเมื่อวานรึไง
ไม่ใช่ว่าผมไม่ต้องการ อยากทำมากๆ เลย
อยากทำอะไรเหรอคะ
อยากประชุมไงล่ะ ยองจุน จัดการประชุมเลย
เอ่อคือ...
โอ้ คุณคิม จีอา
ให้ผู้จัดการช็องเข้ามาหาผมหน่อย และมารายงานความคืบหน้าประจำสัปดาห์
ได้ค่ะ
โฟกัสหน่อยสิ
- นี่ค่ะ - ขอบคุณครับ
คุณจ๋า มันอร่อยจังเลย ละลายในปากเลยล่ะ
ดูหรูหรามากเลยนะครับ คุณซื้อมาให้พวกเราเหรอครับ
เปล่าหรอก มีคนให้ท่านผู้อำนวยการมา และเขาก็เลยเอามาให้ฉัน
แล้วผู้จัดการบงไปไหนล่ะ
เธอไปประชุมค่ะ เดี๋ยวก็จะกลับมาอีกสักพัก
งั้นฉันน่าจะเก็บเอาไว้ให้เธอด้วยแล้วกัน
เก็บไว้สามอันให้ผู้จัดการบง
คุณจ๋า ไม่ยุติธรรมเลยนะ
เราได้กันแค่สองชิ้น แล้วทำไมคุณถึงเก็บไว้ ให้เธอตั้งสามชิ้น เพื่อะไรเหรอ
ก็ฉันชอบเธอนี่คะ เธอน่ารักและมีเสน่ห์...
- ผู้จัดการช็องคะ - ครับ
ท่านรองประธานต้องรายงานประจำสัปดาห์ค่ะ
ได้เลยครับ
ผมต้องทำรายงานประจำสัปดาห์ แต่ผมก็ยังไม่ชินกับมันสักทีเลย
ตื่นเต้นจริงๆ เลย
- โชคดีนะครับ - เดี๋ยวกลับมานะ
นี่เป็นกำหนดการ การเปิดห้างสรรพสินค้ายูมยองในแทกูครับ
ส่วนนี่จะถูกแผยแพร่ที่งานกิจกรรมต่างๆ ตอนงานเปิดตัวหอศิลป์พรุ่งนี้ครับ
และฝ่ายการตลาดทำนี่มาให้ครับ
เป็นเอกสารฉบับร่างสำหรับเทศกาลฤดูร้อน ที่ยูมยองแลนด์ครับ
ธีมของงานคือ "ค่ำคืนอันแสนโรแมนติก"
และพวกเขาใส่รูปคู่รักที่จูบกันครับ
ขอโทษนะครับ เดี๋ยวผมให้พวกเขา ทำมันใหม่อีกครั้งแล้วกัน
ไม่เป็นไร เอาอันนี้ก็ได้
ไม่ได้ครับ เดี๋ยวผมจะกลับมา พร้อมกับเวอร์ชั่นที่ดีกว่านี้ครับ
ขอบคุณครับ
เธอคงจะไม่เข้าใจมันแน่นอน
จะอธิบายยังไงดีนะ
มาแล้วค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- ทำได้ดีเลยครับ - ทำดีเลยนะครับ
อยากให้งานนี้จบเร็วๆ สักที ต้องเช็กดู หลายอย่างมากๆ เลยสำหรับงานเปิดตัว
ฉันน่าจะพอหายใจแบบโล่งอกได้บ้าง หลังจากที่ผ่านพ้นไปแล้ว
นี่อะไรเหรอ
นั่นเหรอ คนที่ชอบคุณเขาเอามาวางไว้ให้น่ะ
- คนที่ชอบฉันเหรอ - ใช่
แมลงเข้าไปในเสื้อค่ะ
เลขายาง ดูน่าอร่อยมากเลยนะคะ ขอบคุณค่ะ
นี่ค่ะ เอกสารต่างๆ ที่คุณขอไว้ โอ้ กินมาการงเหรอคะ
ฉันกำลังกินอยู่ เพราะมีคนเอามาให้ฉันน่ะ แต่ก็นะ...
เขาน่าจะมาบอกฉันก่อน
เปิดเผยแบบนี้ ฉันอายมากเลยนะ
มันน่าอายเหรอคะที่รุ่นน้องชื่นชมในตัวรุ่นพี่
รุ่นน้องเหรอ
ค่ะ ก็เลขาซอลเป็นคนเอามาให้เองครับ
ว่าไงนะ
โอ้ไม่ คุณคิดว่า...
คุณคิดว่ามาจากผู้ชายที่แอบปลื้มคุณเหรอ
เปล่าซะหน่อย อะไรกันเนี่ย...
- ผู้จัดการบงครับ - คะ
ข้อความที่ส่งมาคืออะไรเหรอครับ อะไรอร่อยเหรอครับ
มื้อเช้า มื้อกลางวัน มื้อเย็น ทุกมื้ออร่อยหมดแหละ ก็แค่อยากบอกให้รู้เฉยๆ
ทำไมวันนั้นถึงช่วยเก็บแผ่นเสริมอึ๋มให้ฉันนะ ทำไมเขาถึงทำให้ฉันหวั่นไหวล่ะ
ผมชอบผู้หญิงแบบน่ารักๆ ครับ
ผู้หญิงแบบน่ารักๆ เหรอ...
คุณจะผลักฉันไปทางไหนคะ ฉันจะได้เตรียมตัวถูก
เลขาคิม ครั้งหน้า เราจะจูบกันอย่างอ่อนหวานนะ...
(ครั้งหน้า เราจะจูบกันอย่างอ่อนหวานนะ...)
เลขาคิม อันที่จริงแล้ว ผมบอบช้ำทางจิตใจ...
(อันที่จริงแล้ว ผมบอบช้ำทางจิตใจ...)
ไม่ๆ
คุณจีอา นี่เป็นรางวัลของผู้ชนะ การแข่งขันหาริบบิ้นค่ะ
ฉันได้ยินมาว่าคุณ กับคุณโก กวีนัมชนะการแข่งขันน่ะค่ะ
เจ๋งไปเลยค่ะ ได้มาจริงๆ ด้วย
แน่นอนค่ะ เอาไปให้คุณโก กวีนัมด้วยนะคะ
- ฉันเหรอคะ - ค่ะ
ได้ค่ะ
งั้นเดี๋ยวกลับมานะคะ
ท่านรองประธานคะ ให้ฉันช่วยอะไรไหมคะ
ก็...
ให้ผมแล้วกันนะ ผมไม่ค่อยมีน้ำตาลในร่างกาย
นั่นชิ้นสุดท้ายแล้วด้วย
แล้วไงล่ะ
อะไรนะคะ
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
ผมจะชนะมันให้ได้
ผม อี ยองจุน ชนะได้ทุกเรื่องอยู่แล้ว
นี่ค่ะ รางวัลของผู้ชนะการแข่งขันหาริบบิ้น
คุณคิม จีอา คุณต้องรู้สึกขอบคุณผมมากเลยล่ะสิ
อะไรนะคะ ทำไมคะ
ที่เราชนะได้เพราะเราหาริบบิ้นเจอสามเส้น จากในห้าเส้น คุณก็รู้นี่
ฉันรู้ค่ะ
และผมหาเจอสองเส้นและคุณเจอเส้นหนึ่ง เรื่องนั้นคุณก็รู้ใช่ไหม
ค่ะ
งั้นก็เข้าใจแล้วนะ
และเราได้ของรางวัลเหมือนกัน ทั้งๆ ที่ผมหาได้สองเส้น ส่วนคุณหาได้หนึ่งเส้น
อะไรนะคะ
ผมรู้มาว่าราคาต่ำสุดของเครื่องนี้ อยู่ที่ 799,000 วอน
สองเครื่องก็ประมาณ 1,598,000 วอน
เราควรแบ่งกันที่สัดส่วนสองต่อหนึ่ง นั่นล่ะคือการคำนวณที่ถูกต้อง
แต่ผมจะไม่บ่นเรื่องนี้ เพราะผมเป็น สุภาพบุรุษพอ คุณก็ควรจะขอบคุณผมนะ
อะไรนะ
คุณทิ้งผมไว้บนต้นไม้ แต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรคุณ
และผมก็ทำให้คุณได้แท็บเล็ตเครื่องนี้มา
คุณต้องปิดความลับของผมไว้จนตัวตายเลยนะ
ทำไมฉันต้องตายด้วย ฉันจะมีชีวิตที่ยืนยาวต่างหาก
อะไรก็แล้วแต่เถอะนะ ผมขอไปทำงานก่อนแล้วกัน
งั้นลาก่อนแล้วกัน
อีกเรื่อง...
คุณจะย้ายเข้ามาเมื่อไรล่ะ
- อีกสามสี่วัน ทำไมต้องสนใจด้วยล่ะ - เยี่ยมเลย
คุณคงจะกินอาหารไม่หมด เวลาที่สั่งอาหารมากิน
อย่าบอกนะว่าจะมากินด้วยกัน
เปล่าครับ เมื่อไรที่คุณสั่งอาหารมากิน
คุณก็แบ่งมาครึ่งหนึ่งให้ผมกินด้วยแล้วกัน
จะได้ไม่ต้องเอาไปทิ้ง มันจะดีมากๆ เลยนะ
ขอตัวนะ
ว้าว
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะพูดอะไรแบบนั้น...
ไม่น่าย้ายไปอยู่ที่เดียวกันเลย บ้าที่สุด
คุณจ๋า ทำอะไรกับผมมาครับเนี่ย ทำผมทรงอะไรเนี่ย
ฉันก็แค่คิดว่าทรงที่ฉันทำในตอนเช้า มันดูไม่เข้ากับเซราน่ะ
ฉันก็เลยเปลี่ยนทรงนิดหน่อย ให้เข้ากับรูปลักษณ์ของเซรามากขึ้น
เซราสไตล์น่ารักเหรอครับ
- ไม่ใช่เซราหน้างงใช่ไหม - ว่าไงนะ
ขอร้องล่ะนะ
ถ้าคุณยังไม่หยุดกวนประสาทฉัน เซราจะเคืองแล้วนะ
ผมรู้จักทรงผมของเซราที่เป็นแบบนี้ดี
ใช่แล้วล่ะ แม่ผม ผมเห็นเธอไว้ทรงนี้ในรูปรับปริญญาของเธอ
ใช่ หนังที่คว็อน ซังอูเล่นในยุค 70 น่ะ
ใช่ๆ ทรงผมของนางเอก ในหนังเรื่อง "นักเรียนซ่าส์ปิดตำราแสบ"
"นักเรียนซ่าส์ปิดตำราแสบ" ผู้จัดการบงครับ
ถ้างั้นก็เป็นทรงแสบทรวงสิครับ
เลขายางไม่พูดอะไรเลยนะ แต่ยิ้มใหญ่เลย
ดูเหมือนเขาจะเห็นด้วยกับผมสุดๆ เลยนะ
แสบทรวงใช่ไหมครับ
อยากแสบทรวงไหมล่ะคะ
น่ารักจะตาย ทำไมพวกคุณถึงขำกันล่ะ
น่ารักเหรอ ผมขำดังเกินไปเหรอ
ทำไมต้องไปสนใจเขาด้วยนะ
ก็แค่ช่วยเก็บแผ่นเสริมอึ๋มให้ มันจะมีความหมายอะไรขนาดนั้น
ไม่เอาแล้ว ฉันจะลบเขาออกไปจากใจ
เขาก็ไม่ได้เป็นผู้ชายแบบที่ฉันชอบอยู่แล้ว
ลูกรัก ลูกนี่เป็นนักเขียนตัวจริงเลยนะ
วันๆ อยู่แต่ในห้องอ่านหนังสือ ลูกกำลังอ่านหนังสืออะไรอยู่เหรอ
ไม่ใช่หนังสือหรอกครับ แต่เป็นไดอารีน่ะครับ
ไดอารีเหรอ
ครับ ตอนที่ผมถูกลักพาตัวไป มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งและเธอก็เขียนมันให้ผม
อะไรนะ
ผมไม่ได้อยู่คนเดียว แต่เธออยู่ที่นั่นกับผมด้วย
และเราสองคน ก็หนีออกมาจากบ้านที่น่ากลัวหลังนั้น
ลูกกำลังพูดเรื่องอะไรกัน
ผมกำลังบอกว่าผมไม่ได้อยู่คนเดียวครับ
เธอก็ถูกผู้หญิงคนนั้นลักพาตัวไปเหมือนกัน
เป็นไปไม่ได้หรอกนะ
มีแค่ลูกคนเดียวนี่ที่ไปที่สถานีตำรวจ
เธอบอกว่าผมพาเธอไปส่งที่บ้าน ก่อนที่ผมจะไปที่สถานีตำรวจ
ผมไม่ได้อยู่คนเดียว ในสถานที่ที่น่ากลัวมืดมนแบบนั้น
โล่งอกจังเลยนะครับ
ไม่อยากเชื่อเลยนะ แม่รู้สึกระแคะระคายใจยังไงไม่รู้
แม่ไม่รู้จักว่าเธอคนนั้นเป็นใคร แต่อย่าไปเชื่อเธอเลยนะ
แม่ไม่อยากรู้ว่าใครเหรอ แม่ก็รู้จักเธอดีนะครับ
ว่าไงนะ
เธอคนนั้นคือมีโซครับ คิม มีโซ
ผมจะชนะมันให้ได้ ผม อี ยองจุน ชนะได้ทุกเรื่องอยู่แล้ว
ชนะอะไรกัน
เกิดอะไรขึ้นกับเขากัน
ค่ะ คุณผู้หญิง สวัสดีค่ะ
เขากำลังประชุมอยู่ค่ะ
เลขาคิม หนูช่วยมาพบฉันทีได้ไหม
- อะไรนะคะ - ฉันจะบอกยองจุนให้เอง
โอเคนะจ๊ะ
เลขาคิม
หนูคงกำลังยุ่งอยู่ ขอโทษทีที่ให้มาหานะจ๊ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ซ็องยอนเล่าให้ฉันฟังน่ะ
ตอนที่หนูเด็กๆ...
หนูไปอยู่ที่นั่นกับเขาด้วยเหรอ มันเป็นเรื่องจริงรึเปล่า
ค่ะ มันเป็นเรื่องจริงค่ะ
หนูก็ไม่ค่อยแน่ใจอะไรมากนัก เพราะหนูก็ยังเด็กมากๆ ตอนนั้น
หนูรู้เพราะว่าหนูบังเอิญไปอ่านเจอ ในหนังสือของเขาน่ะค่ะ
งั้นช่วย...
งั้นช่วยเล่าให้ฉันฟังมากกว่านี้หน่อยได้ไหม
มันเป็นห้องแคบๆ และหนาวมากเลยค่ะ
ตอนที่หนูเข้าไปที่นั่น...
เด็กผู้ชายที่ดูเหมือนถูกลักพาตัวมา กำลังนั่งอยู่ตรงมุมห้อง
หนูก็จำไม่ได้ทุกรายละเอียดหรอกนะคะ เขาดูโกรธนิดหน่อยและบอกว่าหนูโง่จังเลย
- เธอนี่โง่จังเลยนะ - ฉันไม่ได้โง่นะ
ฉันห้าขวบแล้ว และก็อ่านหนังสือได้คล่องกว่าพี่มัลฮุยอีก
หนูว่าเขาคงรู้สึกสงสารหนูน่ะค่ะ
และก็...
เขาก็เลยคงพยายามดูแลหนูน่ะค่ะ
คุณผู้หญิงคะ
ไม่เป็นไร เล่าต่อเถอะ
เขาเป็นยังไงบ้างตอนนั้น
ฮยอนของฉันเป็นยังไงบ้าง
ที่หนูจำได้ เขาก็โอเคนะคะ
หลังจากที่เราหนีออกมาจากบ้าน เขาก็พาหนูไปส่งที่บ้าน
เขาสัญญาว่าจะมาหาหนูอีกครั้ง
ที่หนูจำได้คือ เขาปกป้องดูแลหนู
และเขาช่างกล้าหาญและมีน้ำใจ
เขาคงหนาวมากเลยใช่ไหม เขาเป็นหวัดง่ายน่ะ
เขาใส่เสื้อสีน้ำเงิน แล้วก็ใส่เสื้อแจ็กเกตค่ะ
ไม่ใช่เสื้อแจ็กเกตหรอก แต่เป็นเสื้อไหมพรมน่ะ
เสื้อไหมพรม
ดีไซเนอร์จัง ช็องโด เป็นคนตัดเสื้อตัวนั้นให้เขาโดยเฉพาะเลย
เขาใส่แล้วดูดีมากๆ เลย
ในวันนั้น...
ฉันเห็นแผ่นหลังของเขาที่ใส่เสื้อไหมพรมตัวนั้น มันน่ารักมากๆ เลย
ถ้าฉันให้เขาใส่เสื้อกันหนาวที่หนากว่านั้น เขาก็คงจะไม่เป็นหวัด
เวลาที่นึกถึงเรื่องนั้น
ฉันกินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นเวลาสามวัน ตอนช่วงที่เขาหายตัวไป
คุณผู้หญิงคะ
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้น...
มันคือช่วงเวลา ที่ครอบครัวของฉันต้องทุกข์ทรมาน
ถ้าพวกเขาสองคนอยู่ในห้องเดียวกัน ซ็องยอนก็จะทำร้ายเขาเสมอ
ยองจุนก็ได้แต่มองไปที่พี่ชาย และทำอะไรเขาไม่ได้
มันเป็นภาพที่เจ็บปวดจริงๆ
คุณผู้หญิงคะ
หนูอาจจะละลาบละล้วงไปหน่อย แต่ว่า...
หนูได้ยินมาว่าเขาเสียความทรงจำในวัยเด็กไป
มันเกิดขึ้นได้ยังไงกันคะ
แต่ละวันเป็นช่วงเวลาที่ทุกข์ทรมาน และมีอยู่วันหนึ่ง...
ยองจุนกำลังกินข้าวเช้าอยู่...
แล้วก็หมดสติไป
และเขาก็จำอะไรไม่ได้อีกเลยตอนที่ตื่นขึ้นมา
ผมจำอะไรไม่ได้เลย ขอโทษทีครับ
และหลังจากนั้น...
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้น ครอบครัวฉันก็กลับมาเป็นปกติ
แต่มันยังมีอะไรคั่งค้างในใจตลอดมา
แต่ว่า หนูมีโซ...
มีโซมาที่นี่เหรอ
คุณมาที่นี่จริงๆ ด้วย
น่าจะโทรมาบอกผมก่อนนะ
คือว่า...
กินข้าวเย็นด้วยกันที่นี่สิ
ไม่เป็นไรค่ะ พอดีวันนี้ยุ่งๆ น่ะค่ะ
ยังงั้นเหรอ
งั้นเดี๋ยวไปส่งนะ รอแป๊บนึง ขอผมไปแต่งตัวก่อน
อย่างไรก็ตาม...
ที่ฉันอยากจะบอกหนูก็คือ...
ขอบคุณนะที่อยู่กับเขาในตอนนั้น
นั่นล่ะคือสิ่งที่ฉันอยากจะบอก
พรุ่งนี้แล้วสินะ
งานคอนเสิร์ตหนังสือน่ะ
ตอนแรกผมไม่แน่ใจและประหม่า แต่ผมคิดว่าผมตัดสินใจถูกแล้วล่ะนะ
มันดูสนุกดี และก็ต้องขอบคุณที่ทำให้ได้เจอคุณ
วันนี้ร้อนมากเลยนะ อยากให้ฤดูร้อนหมดลงเร็วๆ จัง
ผมชอบฤดูหนาวนะ
ฤดูหนาวเหรอคะ คุณเป็นเป็นหวัดได้ง่ายนี่
ไม่นะ ผมไม่ได้เป็นหวัดง่ายขนาดนั้น
คุณผู้หญิงบอกว่าเขาเป็นหวัดง่ายนี่
แต่เขาบอกว่าไม่ได้เป็นหวัดง่ายขนาดนั้นเหรอ
กลัวเป็นหวัดจังเลย
ไม่เป็นไรค่ะ
ผมพูดถึงตัวเอง ไม่ใช่คุณ
อ๋อค่ะ คุณเป็นหวัดง่ายนี่เนอะ
หรือว่ามันอาจจะ...
ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย ไม่เข้าใจตัวเองเลย
(คิม มีโซ)
(ถึงคนรักของฉัน)
พ่อซื้อคาราเมลมาให้ฉันกินด้วยล่ะ
ฉันเก็บเอาไว้ให้พี่เยอะเลยนะ
พี่สาวพยายามจะแย่งไปกิน แต่ฉันเก็บพวกมันเอาไว้ให้พี่กิน
- ถึงบ้านฉันแล้ว - ใกล้มากเลยนะ
รู้ไหมคะ ฉันจะแต่งงานกับพี่นะ
แต่งงานเหรอ
สัญญานะว่าพี่จะแต่งงานกับฉัน
- ไม่ - ทำไมล่ะ
เธอจะได้แต่งงานกับคนที่เธอรัก เวลาที่เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
งั้นพี่ก็มารักฉันสิ เวลาที่เราโตเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว
ก็ได้ งั้นแต่งงานกัน
สัญญานะ
เดี๋ยวพี่จะมาหาเธออีกแล้วกัน
อย่าแตะต้องมัน
มันสำคัญสำหรับฉันมากๆ
ขอบใจนะ
ที่ทำให้ฉันได้เจอมีโซ ต้องขอบคุณนายเลย
เพราะนายทิ้งฉันไว้ที่นั่นในวันนั้น
และนายก็จ้างมีโซเป็นเลขาของนายอีก
ขอบคุณตั้งแต่ตอนนั้นถึงตอนนี้เลยนะ
ฉันขอบคุณจริงๆ
โอเค ก็ขอบคุณฉันไปเรื่อยๆ แล้วกันนะ
นายจะได้เห็นมีโซอีก ก็ขอบใจฉันแล้วกันนะ
เพราะเธอจะอยู่ข้างๆ ฉันตลอดไป
ก็นะ...
เดี๋ยวมาดูกันว่าเธอจะอยู่ข้างๆ ใคร
ลูกรัก เป็นไง
คุณแม่โทรเรียกเธอมา ผมก็เลยมาดูว่าเธอยังอยู่ที่นี่ไหม
คุณแม่ครับ
ผมไม่อยากให้คุณแม่โทรไปหาเธออีกต่อไปแล้ว
ว่าไงนะ
เธอค่อนข้างยุ่งๆ น่ะครับ
ถ้างั้นเจอกันพรุ่งนี้ในพิธีเปิดนะครับ
เอานี่
ทำไมนายดูเครียดจัง ไม่ดื่มกันเลยนะ
เป็นเพราะเรื่องของเธอเหรอ
เปล่า
เกิดอะไรขึ้น
ตั้งใจฟังฉันให้ดีนะ
ฉันเชื่อว่าความรักคือ การที่คนสองคนมายืนเปลือยตรงหน้ากัน
- น่าเกลียดมากนะ - ไม่ใช่แบบนั้น
ที่ฉันกำลังสื่อคือว่า นายไม่ควรปิดบังอะไรไว้ในใจ
สมมติว่าคนสองคนเลือก ที่จะเปลือยเปล่ากันทั้งคู่ในเวลาเดียวกัน
เธอไม่ได้ใส่อะไรเลย และฉันกำลังใส่กางเกงในอยู่
เธอจะรู้สึกอายแค่ไหน
เธอเปลือยเปล่าหมด แต่ไอ้เจ้าผู้ชายคนนี้...
ยังไม่ยอมถอดกางเกงในออก เธอก็จะรู้สึกเหมือนโดนหักหลังนะ
แล้วไง
นายก็ต้องถอดออกให้หมด แม้แต่กางเกงใน ที่ครอบความรู้สึกในใจของนายอยู่
อะไรนะ
นายกำลังปิดบังอะไรจากเธออยู่
อยู่ๆ นายกำลังพูดอะไรของนายเนี่ย
รู้ไหม ฉันเคยโดนเมียจับได้ว่าโกหก ตอนที่เราเริ่มคบกันใหม่ๆ
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไม่เคย ปิดบังอะไรเธออีกเลย รู้ไหมทำไม
เพราะคำโกหกมันก็จะทำให้ต้องโกหกอีก และมันก็จะสร้างปัญหาให้คนสองคน
ฉันผ่านมาแล้ว
นายไปโกหกอะไร
โกหกว่าเธอเป็นคนแรกของฉัน
เธอเริ่มรู้ก็ตอนที่เราไปฮันนีมูนกันในคืนแรก
สรุปง่ายๆ เลยก็คือว่า
ฉันอยากบอกนายไว้อย่างหนึ่งนะ
ถ้านายปิดบังอะไรไว้
นายควรจริงใจและเลิกปิดบัง เวลาที่นายจะเริ่มความสัมพันธ์กับคนคนหนึ่ง
แม้ว่านายจะรู้สึกว่าเจ้ากางเกงตัวนั้น เป็นส่วนหนึ่งของตัวนายไปแล้วก็ตาม
เพราะนายใส่มันมานมนานแล้วล่ะนะ
มันไม่ได้ง่ายแบบนั้นหรอก
ความจริงบางอย่าง อาจทำให้เจ็บปวดได้เมื่อได้รับรู้มัน
พี่คะ ฉันกลัว
มีโซ ไม่เป็นไร มันก็แค่แมงมุมตัวใหญ่เท่านั้นเอง
ฝันอะไรไปเนี่ย
ฉันนึกว่าฉันจะจำทุกอย่างได้ ตอนที่ได้พบเขา
ฉันสับสนยิ่งกว่าเดิมอีก
(ท่านรองประธาน)
คุณหลับรึยัง
ฉันเพิ่งตื่นค่ะ
นั่นสินะ เพราะผมเห็นไฟเพิ่งเปิด
นี่อะไรคะ
เปิดดูสิ
เป็นคำขอโทษที่ไปแย่ง ลูกอมคาราเมลคุณมากินก่อนหน้านี้
แล้วก็...
ผมคิดถึงคุณนะ
ตอนนี้ก็เข้าไปในบ้านได้แล้ว
ราตรีสวัสดิ์นะ
ฉันรู้สึกแปลกๆ จังเลย
ทำไมฉันถึงรู้สึกอยากร้องไห้ได้ตลอดเวลา
ผมเชื่อว่าหอศิลป์ยูมยอง จะมีพร้อมทุกอย่างในด้านวัฒนธรรม
และช่วยพัฒนาพื้นฐานของชีวิต ให้กับทุกคน ขอบคุณครับ
(ครั้งหนึ่งในชีวิต)
ระหว่างตอนซ้อมมีปัญหาอะไรไหมคะ
ไม่มีเลยครับ ระบบเสียง วิดีโอและแสง ทุกอย่างพร้อมครับ
ช่วยตรวจดูรายชื่อของสื่อ ตอนที่พวกเขามาถึงด้วยนะคะ
ครับ ผมจะตรวจดูให้ละเอียดครับ
ช่วยให้แน่ใจด้วยนะครับ ว่าทุกอย่างจะไหลลื่นจนจบงาน
ได้ครับ
ทำได้ดีมาก เลขาคิม
คุณวางแผนเรื่องงานคอนเสิร์ตหนังสือ และเชิญเขามา
เตรียมพร้อมได้ดีมาก
ขอบคุณค่ะ
- คุณนักเขียนครับ ห้องรับรองอยู่ทางนี้ครับ - ครับ
คุณอยากเจอฉันเหรอคะ
ครับ พอมีเวลาไหม
ค่ะ แต่มีเรื่องอะไรเหรอคะ
วันนี้คุณช่วยดูคำปราศรัยให้ผมหน่อยได้ไหม
ผมตื่นเต้นนิดหน่อย ที่ต้องอยู่ต่อหน้าคนดูมากมาย
คุณช่วยผมได้ใช่ไหมครับ
ค่ะ ถ้าฉันพอช่วยเหลือคุณได้
ดีมากเลยนะคะ
พวกเขาจะเห็นถึงคุณค่า แนวความคิด และไหวพริบปณิธานของคุณ ดีเลยค่ะ
คุณคิดแบบนั้นเหรอ
โล่งอกที่คุณคิดแบบนั้นนะ
งั้นฉันควรจะไปเตรียมตัวก่อนแล้วกันค่ะ
มีโซ แป๊บนึงนะ
หวัดดี
คุยกับหัวหน้าศูนย์ของหอศิลป์โอเคไหมคะ
ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ เธอแค่มาช่วยดูคำปราศรัยให้ฉัน
ถ้าแค่นี้ทำไม่ได้ ก็ไม่น่าจะต้องมาเลยนะ
ไปเถอะ
ท่านรองประธานคะ ที่คุณเห็นมัน...
ท่านรองประธานครับ
ท่านประธานกำลังตามหาคุณอยู่ครับ
ได้
หนังสือเล่มใหม่ "ครั้งหนึ่งในชีวิต" นี่กระแสดีมากเลยนะคะ
เป็นหนังสือที่ขายดีที่สุดตั้งแต่วางขายเลย
หนังสือเล่มนี้เยี่ยมมากเลยใช่ไหมคะ
ใช่
เขาตัดสินใจที่จะเปิดเผยตัวตน ต่อหน้าสาธารณชน และฉันมีความสุขมากๆ เลย
- ขอบคุณหนูมากนะจ๊ะ - ไม่เลยค่ะ
คุณผู้หญิงคะ ขอโทษทีนะคะ
ชื่อหนังสือคือครั้งหนึ่งในชีวิต
แล้วคุณเคยเจอคนที่เป็น คนคนหนึ่งในชีวิตรึยังคะ
ก็ไม่นานมานี้น่ะครับ
- จริงเหรอคะ - ครับ
ผมเคยต้องอยู่ในที่มืดตอนเด็กๆ
แล้วเธอก็อยู่ตรงนั้นกับผม และผมก็ได้มาเจอเธออีกครั้ง
ผมคงจะผ่านมันมาไม่ได้ ถ้าผมต้องเผชิญสิ่งนั้นคนเดียว
แต่เธอก็อยู่เคียงข้างผม และผมจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีกแล้วล่ะ
ผมจะยอมทำทุกอย่างเพื่อรักษาเธอเอาไว้
อะไรอีกล่ะ
ฉันมีเรื่องอยากบอกคุณค่ะ
ว่ามาสิ
- มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด - เรื่องอะไร
ทุกอย่างเลยค่ะ เรื่องที่คุณได้ยินมา และเรื่องที่คุณเห็นก่อนหน้านี้
ไม่ต้องอธิบายหรอกนะ ผมบอกแล้วไงว่าจะรับมือกับมันเอง
ไม่ค่ะ ให้ฉันได้อธิบาย ฉันอยากบอกกับคุณตรงๆ
ทำไมจู่ๆ ถึงพูดแบบนี้ล่ะ
ฉันไม่อยากให้คุณเข้าใจอะไรผิดๆ ค่ะ
เพราะถ้าคุณเข้าใจผิด และมันอาจทำให้เราห่างเหินกัน
ฉันไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น
ทำไมล่ะ
เพราะฉันชอบคุณยังไงล่ะคะ
ฉันขอโทษที่ให้คำตอบช้ามากๆ สำหรับสิ่งที่คุณสารภาพมากับฉันก่อนหน้านี้
แต่ฉัน... ชอบคุณค่ะ
ผมอยากได้ร้านที่พิเศษ เพราะมันจะเป็นมื้อแรกหลังจากที่เราตกลงคบกัน
ค่ะ ฉันจะโทรไปจองร้านที่พิเศษให้ค่ะ
เธอดูเหมือนเป็นเลขาคุณเลยนะ
เราต้องทำให้มันชัดเจนขึ้นกว่านี้นะ
อะไรกันเนี่ย
- เขาถ่ายสำเนาด้วยตัวเองเหรอ - ถ่ายสำเนาเองเหรอ
- อยากได้สักชิ้นไหม - ไม่นะครับ
บอกความจริงกับเรามา คุณปิดเรามาตลอด แต่แท้ที่จริงแล้ว...
อะไรนะคะ
คำบรรยายโดย Poh Jindawech